فصل 2 شاخه‌بندی در گیت درس 10 از 12

آموزش گیت - بازنشانی مبنا

در Git دو روش اصلی برای ادغام تغییرات یک شاخه در شاخه دیگر وجود دارد: ادغام (merging) و بازنشانی مبنا (rebasing).

روش ادغام با ایجاد یک کامیت ادغام (merge) که جدیدترین اسنپ‌شات‌های هر دو شاخه (C3 و C4 همان‌طور که در تصویر زیر دیده می‌شود) و همچنین جد مشترک آن‌ها (C2) را در خود دارد، تغییرات دو شاخه را با هم ترکیب می‌کند.

این روش یک کامیت ادغام اضافه می‌کند اما تاریخچه شاخه را دست‌نخورده نگه می‌دارد.

git merge 1

از طرف دیگر، روش rebase با بازپخش کردن تغییرات روی یک شاخه دیگر (C3)، این امکان را برای ما فراهم می‌کند که وصله (patch) ایجادشده در یک کامیت (C4) را اعمال کنیم.

Rebasing فرآیند اعمال کردن کامیت‌های یک شاخه دقیقاً روی شاخه‌ای دیگر است تا یک تاریخچه خطی ایجاد شود؛ معمولاً بدون اینکه کامیت ادغامی ساخته شود.

همان‌طور که در تصویر زیر می‌بینید، فرض کنید یک شاخه فیچر (feature) داریم که از شاخه main منشعب شده است. در حالی که شما روی feature کار می‌کنید، سایر اعضای تیم تغییراتی را در شاخه main ایجاد می‌کنند. به‌جای اینکه main را در feature ادغام کنید و یک کامیت ادغام بسازید، می‌توانید شاخه خود را روی main ری‌بِیس (rebase) کنید. این فرآیند کامیت‌های شما را طوری دوباره اعمال می‌کند که انگار پس از آخرین تغییرات در main ساخته شده‌اند و تاریخچه را تمیز و خطی نگه می‌دارد.

git merge 2

$ git checkout feature
$ git rebase master
First, rewinding head to replay your work on top of it...
Applying: added staged command

Rebase چگونه کار می‌کند

وقتی دستور git rebase اجرا می‌شود، Git مراحل زیر را انجام می‌دهد:

  • شناسایی مبنا (base): Git جد مشترک بین شاخه فعلی و شاخه‌ای را که می‌خواهیم روی آن rebase کنیم پیدا می‌کند.

  • ذخیره موقت کامیت‌های شما: Git تغییرات را ذخیره می‌کند و کامیت‌ها را به‌طور موقت از شاخه فعلی برمی‌دارد.

  • اعمال تغییرات از شاخه مقصد: Git شاخه را به‌روزرسانی می‌کند تا با وضعیت شاخه‌ای که روی آن rebase می‌کنیم هم‌راستا شود.

  • اعمال مجدد کامیت‌های شما: Git کامیت‌ها را یکی‌یکی روی مبنای جدید (یعنی شاخه مقصد) اعمال می‌کند.

  • به‌روزرسانی اشاره‌گر شاخه: Git اشاره‌گر شاخه را به وضعیت جدید همراه با کامیت‌های rebase‌شده به‌روز می‌کند.

بیایید مثال زیر را بررسی کنیم؛ در اینجا فرض کنید شاخه feature دارای کامیت `C4` و شاخه main دارای کامیت `C3` است. وقتی feature را روی main ری‌بِیس می‌کنیم، Git تاریخچه را طوری بازنویسی می‌کند که شاخه ما حالا طوری به نظر برسد که انگار `C4` روی `C3` ساخته شده است.

git merge 3

برای این مثال، به شاخه feature سوئیچ می‌کنیم و سپس آن را روی شاخه master به این شکل rebase می‌کنیم:

$ git checkout feature
$ git rebase main

مزایای استفاده از Rebase

در ادامه برخی از مزایای rebase آورده شده است:

  • تاریخچه تمیزتر: Rebase یک تاریخچه تمیز و خطی ایجاد می‌کند و دنبال کردن روند تغییرات را ساده‌تر می‌سازد. به‌جای داشتن کامیت‌های ادغام که ممکن است تاریخچه را شلوغ کنند، فقط یک خط مستقیم از کامیت‌ها می‌بینید.

  • خوانایی آسان: هنگام کار با یک تیم بزرگ، تاریخچه‌ای با شاخه‌ها و کامیت‌های ادغام متعدد می‌تواند سخت فهمیده شود. Rebasing با حذف کامیت‌های ادغام غیرضروری این موضوع را ساده‌تر می‌کند.

  • زمینه و بستر بهتر: Rebasing به شما اجازه می‌دهد تغییراتتان را در بستر آخرین کدهای شاخه main قرار دهید که می‌تواند تشخیص زودهنگام مشکلات یکپارچه‌سازی را آسان‌تر کند.

ریسک‌های Rebasing در Git

در Git، rebasing می‌تواند ابزار بسیار مفیدی برای حفظ یک تاریخچه کامیت منظم و مرتب باشد.

  • تاریخچه عمومی را Rebase نکنید:یکی از مهم‌ترین قوانین هنگام استفاده از Git rebase این است که هرگز کامیت‌هایی را که با دیگران به اشتراک گذاشته شده‌اند rebase نکنید. وقتی کامیت‌ها را به یک مخزن ریموت (مانند GitHub) پوش (push) کرده‌اید، rebase کردن آن‌ها می‌تواند برای دیگرانی که روی همان شاخه کار می‌کنند مشکل ایجاد کند. در عوض، از rebase برای شاخه‌های محلی (local) و شاخه‌های فیچری استفاده کنید که هنوز به اشتراک گذاشته نشده‌اند.

  • حل تعارض‌ها (Conflict Resolution): Rebasing اغلب می‌تواند زمانی که Git تلاش می‌کند تغییرات را روی کامیت‌های مبنای جدید اعمال کند، منجر به تعارض (conflict) شود. وقتی تعارضی رخ دهد، Git فرآیند rebase را متوقف می‌کند و به کاربران اجازه می‌دهد تعارض را به‌صورت دستی حل کنند. پس از حل تعارض‌ها، کاربر می‌تواند فرآیند rebase را با استفاده از دستور زیر ادامه دهد:

    git rebase --continue

    اگر کاربر بخواهد فرآیند rebase را لغو کند و شاخه را به وضعیت اولیه خود برگرداند، از دستور زیر استفاده کند:

    git rebase --abort

بهترین شیوه‌های Rebase

  • استفاده از Rebase برای مرتب‌سازی محلی: Rebase ابزار عالی‌ای برای تمیز کردن کامیت‌های محلی قبل از پوش کردن آن‌ها به یک مخزن مشترک است. این کار تضمین می‌کند که تاریخچه کامیت‌ها مرتب باقی بماند.

  • Rebase تعاملی برای صیقل دادن کامیت‌ها: از interactive rebase برای ترکیب کردن، جابه‌جا کردن ترتیب یا ویرایش کامیت‌ها استفاده کنید. این کار به کاربران اجازه می‌دهد هنگام مشارکت در شاخه‌های مشترک، یک تاریخچه کامیت تمیز و منطقی ارائه دهند.

  • پرهیز از Rebase کردن شاخه‌های مشترک: کامیت‌هایی را که قبلاً به یک شاخه مشترک پوش شده‌اند rebase نکنید، زیرا این کار می‌تواند باعث سردرگمی و ایجاد تعارض برای سایر توسعه‌دهندگان شود.

  • استفاده از Rebase برای شاخه‌های فیچر: هنگام کار روی یک شاخه فیچر، از rebase استفاده کنید تا تغییرات با شاخه main به‌روز بمانند؛ به‌ویژه پیش از ادغام آن در شاخه main.

  • تمرین روی یک شاخه آزمایشی: قبل از انجام یک عملیات پیچیده rebase، روی یک شاخه آزمایشی تمرین کنید یا در صورت بروز اشتباه، برای بازیابی از reflog در Git استفاده کنید.

پیشرفت مطالعه: وضعیت خوانده‌شدن این درس فقط در همین مرورگر ذخیره می‌شود؛ بدون نیاز به حساب کاربری.