فصل 2 شاخه‌بندی در گیت درس 7 از 12

آموزش گیت - گردش‌های کار شاخه‌سازی

بسته به نحوه استفاده، می‌توانید شاخه‌ها را به دو گروه اصلی تقسیم کنید.

  • شاخه‌های بلندمدت (Long-Running Branches)

  • شاخه‌های کوتاه‌مدت یا موضوعی (Short-Lived / Topic Branches)

نکته: این فقط یک تقسیم‌بندی معنایی است. از نظر فنی (و عملی)، یک شاخه صرفاً یک شاخه است و همیشه به یک شکل کار می‌کند.

شاخه‌های بلندمدت

قابلیت ادغام سه‌طرفه (three-way merge) در گیت، ادغام شاخه‌ها را در طول زمان ساده‌تر می‌کند. این شاخه‌ها در سطح بالاتری و مستقل از توسعه یک ویژگی یا رفع یک باگ خاص به‌کار می‌روند.

توسعه‌دهندگان اغلب چندین شاخه بلندمدت را برای مراحل مختلف توسعه نگهداری می‌کنند. این موارد شامل این‌ها هستند:

  • یک شاخه master حاوی کدی که قابل‌اعتماد و آماده انتشار در محیط تولید (production) است.

  • یک شاخه develop یا next که ویژگی‌های پایدارِ شاخه‌های موقت را برای ادامه آزمایش و توسعه یکپارچه می‌کند.

این شاخه‌ها معمولاً نمایانگر وضعیت‌هایی در چرخه حیات پروژه شما هستند و می‌توانند برای مدت طولانی‌تری (یا حتی همیشه) در پروژه باقی بمانند.

git managing workflows

گردش کار شامل موارد زیر است:

  • توسعه ویژگی‌ها در شاخه‌های موضوعی کوتاه‌مدت (مثلاً auth-module).

  • ادغام شاخه‌های آزمایش‌شده و پایدار در شاخه next یا develop.

git branching workflows

شاخه‌ها در یک ساختار سلسله‌مراتبی مانند سیلوهای (silos) پایدار عمل می‌کنند.

  • پس از گذراندن تست‌ها، کامیت‌ها از شاخه‌های کم‌ثبات‌تر به شاخه‌های پایدارتر منتقل می‌شوند.

  • برخی پروژه‌ها ویژگی‌های کم‌تر قابل‌اعتماد را با استفاده از شاخه‌های اضافی مانند proposed updates(pu) ادغام می‌کنند.

  • پروژه‌های بزرگ یا پیچیده از مدیریت شاخه‌های بلندمدت متعدد سود می‌برند، زیرا این کار پایداری را حفظ می‌کند و یکپارچه‌سازی ویژگی‌ها را تحت کنترل نگه می‌دارد.

شاخه‌های موضوعی

هر بار که کار روی یک ویژگی جدید یا رفع باگ را شروع می‌کنید، باید یک شاخه جدید برای آن موضوع بسازید. چنین شاخه‌هایی برای پروژه‌ها در هر اندازه‌ای مفیدند، زیرا به‌عنوان واحدهای موقت برای کارها یا ویژگی‌های خاص عمل می‌کنند.

کارایی گیت، برخلاف سیستم‌های کنترل نسخه سنتی، امکان ایجاد، تغییر، ادغام و حذف مکرر شاخه‌ها را در طول فرآیند توسعه فراهم می‌کند.

  • شاخه‌ها با ایزوله کردن کارها، رشد مجزا را بدون تداخل با منبع اصلی ممکن می‌کنند.

  • مدل شاخه‌سازی کارآمد گیت، عملیات سریع روی شاخه‌ها را ممکن می‌سازد، سربار را کاهش می‌دهد و با گردش‌های کار مختلف توسعه مانند GitHub Flow و Gitflow به‌طور یکپارچه هماهنگ می‌شود.

  • شاخه‌هایی که در مباحث قبلی استفاده شدند، مانند auth-module و bugfix، پس از ادغام در شاخه اصلی حذف شدند.

  • این روش کار را به شاخه‌های موضوعی تقسیم می‌کند و تغییر زمینه (context change) سریع را ممکن می‌سازد.

  • بررسی تغییرات را ساده‌تر می‌کند و درک نحوه تاثیرگذاری آن‌ها بر کدبیس را بهبود می‌بخشد.

نمودار زیر این موضوع را توضیح می‌دهد:

پس از شروع در شاخه master، توسعه‌دهندگان برای انجام کارهای مشخص (مانند task A) از آن منشعب می‌شوند.

آن‌ها ممکن است شاخه‌هایی شبیه به taskA-v2 بسازند تا رویکردهای مختلف را آزمایش کنند.

git branching workflows

بازگشت به شاخه master و انجام کارهای بیشتر در آنجا رایج است.

علاوه بر این، توسعه‌دهندگان شاخه‌های آزمایشی مانند exploratory می‌سازند.

این فرآیند تاریخچه‌ای از کامیت‌ها ایجاد می‌کند که سابقه و هدف هر شاخه را با جزئیات شرح می‌دهد.

git branching workflows

نمودار بالا فرآیند شاخه‌سازی را نشان می‌دهد و نکات زیر از آن برداشت می‌شود:

  • taskA-v2 پس از ارزیابی بهترین گزینه تشخیص داده می‌شود و exploratory بر اساس بازخورد همکاران به‌طرز شگفت‌آوری مفید از کار درمی‌آید.

  • رها کردن شاخه اصلی taskA همراه با کامیت‌های C5 و C6 بی‌خطر است.

  • Exploratory و taskA-v2 را می‌توان به‌راحتی در شاخه اصلی ادغام کرد.

  • این استراتژی انعطاف‌پذیر، مدیریت کارآمد تغییرات را صرف‌نظر از ترتیب زمانی آن‌ها تضمین می‌کند.

پیشرفت مطالعه: وضعیت خوانده‌شدن این درس فقط در همین مرورگر ذخیره می‌شود؛ بدون نیاز به حساب کاربری.