آموزش پایتون - متدهای رشته

1

capitalize()

نخستین حرف رشته را بزرگ می‌کند.

2

casefold()

تمام حروف بزرگ رشته را به حروف کوچک تبدیل می‌کند. شبیه به lower() است، اما روی کاراکترهای UNICODE نیز کار می‌کند.

3

lower()

تمام حروف بزرگ رشته را به حروف کوچک تبدیل می‌کند.

4

swapcase()

بزرگ یا کوچک بودن تمام حروف موجود در رشته را معکوس می‌کند.

5

title()

نسخه "عنوان‌گونه" رشته را بازمی‌گرداند؛ به این صورت که تمام کلمات با حرف بزرگ شروع می‌شوند و باقی حروف کوچک هستند.

6

upper()

حروف کوچک در رشته را به حروف بزرگ تبدیل می‌کند.

1

center(width, fillchar)

رشته‌ای پُرشده با fillchar بازمی‌گرداند که رشته اصلی در مرکز آن قرار گرفته و مجموع ستون‌های آن برابر width است.

2

ljust(width[, fillchar])

رشته‌ای پُرشده با فاصله (فاصله خالی) بازمی‌گرداند که رشته اصلی در آن چپ‌چین شده و مجموع ستون‌های آن برابر width است.

3

rjust(width,[, fillchar])

رشته‌ای پُرشده با فاصله (فاصله خالی) بازمی‌گرداند که رشته اصلی در آن راست‌چین شده و مجموع ستون‌های آن برابر width است.

4

expandtabs(tabsize = 8)

تب‌ها (tab) در رشته را به چندین فاصله گسترش می‌دهد؛ در صورتی که tabsize مشخص نشده باشد، به طور پیش‌فرض ۸ فاصله برای هر تب در نظر گرفته می‌شود.

5

zfill (width)

رشته اصلی را از سمت چپ با صفر پُر می‌کند تا تعداد کل کاراکترها به width برسد؛ متد zfill() که برای اعداد طراحی شده است، هرگونه علامت (مثبت یا منفی) داده‌شده را حفظ می‌کند (یک صفر کمتر اضافه می‌کند).

1

lstrip()

تمام فضاهای خالی ابتدا (سمت چپ) رشته را حذف می‌کند.

2

rstrip()

تمام فضاهای خالی انتها (سمت راست) رشته را حذف می‌کند.

3

strip()

هر دو متد lstrip() و rstrip() را روی رشته انجام می‌دهد.

4

rsplit()

رشته را از انتها جدا می‌کند و لیستی از زیررشته‌ها را بازمی‌گرداند.

5

split()

رشته را بر اساس جداکننده (در صورت عدم ارائه، فاصله خالی) جدا می‌کند و لیستی از زیررشته‌ها را بازمی‌گرداند.

6

splitlines()

رشته را در محل خطوط جدید (NEWLINE) جدا می‌کند و لیستی از هر خط ارائه می‌دهد که خطوط جدید از آنها حذف شده‌اند.

7

partition()

رشته را در اولین وقوع جداکننده، به یک تاپل سه عددی از رشته‌ها تقسیم می‌کند.

8

rpartition()

رشته را در آخرین وقوع جداکننده، به یک تاپل سه عددی از رشته‌ها تقسیم می‌کند.

9

join()

بازنمایی متنی عناصر موجود در یک دنباله را همراه با یک رشته جداکننده به یک رشته متصل می‌کند.

10

removeprefix()

یک رشته را پس از حذف رشته پیشوند بازمی‌گرداند.

11

removesuffix()

یک رشته را پس از حذف رشته پسوند بازمی‌گرداند.

1

isalnum()

اگر رشته حداقل ۱ کاراکتر داشته باشد و تمام کاراکترهای آن حرفی-عددی (alphanumeric) باشند مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

2

isalpha()

اگر رشته حداقل ۱ کاراکتر داشته باشد و تمام کاراکترهای آن الفبایی باشند مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

3

isdigit()

اگر رشته فقط شامل ارقام باشد مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

4

islower()

اگر رشته حداقل ۱ کاراکتر دارای حالت (cased) داشته باشد و تمام کاراکترهای دارای حالت، کوچک باشند مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

5

isnumeric()

اگر یک رشته یونی‌کد فقط شامل کاراکترهای عددی باشد مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

6

isspace()

اگر رشته فقط شامل کاراکترهای فضای خالی (whitespace) باشد مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

7

istitle()

اگر رشته به درستی "عنوان‌گونه" (titlecased) باشد مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

8

isupper()

اگر رشته حداقل یک کاراکتر دارای حالت داشته باشد و تمام کاراکترهای دارای حالت، بزرگ باشند مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

9

isascii()

اگر تمامی کاراکترهای موجود در رشته از مجموعه کاراکترهای ASCII باشند، مقدار True بازمی‌گرداند.

10

isdecimal()

بررسی می‌کند که آیا همه کاراکترها، کاراکترهای دهدهی (اعشاری/عددی) هستند یا خیر.

11

isidentifier()

بررسی می‌کند که آیا رشته یک شناسه (identifier) معتبر در پایتون است یا خیر.

12

isprintable()

بررسی می‌کند که آیا تمام کاراکترهای موجود در رشته قابل چاپ هستند یا خیر.

1

count(sub, beg ,end)

تعداد دفعات تکرار sub را در رشته، یا در زیررشته‌ای از آن در صورت دادن اندیس شروع beg و اندیس پایان end، شمارش می‌کند.

2

find(sub, beg, end)

بررسی می‌کند که آیا sub در رشته یا زیررشته‌ای از آن (در صورت دادن اندیس شروع beg و اندیس پایان end) وجود دارد یا خیر؛ در صورت پیدا شدن، اندیس آن را بازمی‌گرداند و در غیر این صورت مقدار -1 را برمی‌گرداند.

3

index(sub, beg, end)

مشابه find() است، اما در صورت پیدا نشدن str، یک استثنا (exception) رخ می‌دهد.

4

replace(old, new [, max])

تمام موارد وقوع old در رشته را با new جایگزین می‌کند، یا در صورت تعیین max، حداکثر به تعداد max بار این جایگزینی را انجام می‌دهد.

5

rfind(sub, beg, end)

مشابه find() است، اما جستجو را رو به عقب (از انتها) در رشته انجام می‌دهد.

6

rindex( sub, beg, end)

مشابه index() است، اما جستجو را رو به عقب در رشته انجام می‌دهد.

7

startswith(sub, beg, end)

بررسی می‌کند که آیا رشته یا زیررشته‌ای از آن (در صورت دادن اندیس شروع beg و اندیس پایان end) با زیررشته sub شروع می‌شود یا خیر؛ در صورت درست بودن مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

8

endswith(suffix, beg, end)

بررسی می‌کند که آیا رشته یا زیررشته‌ای از آن (در صورت دادن اندیس شروع beg و اندیس پایان end) با پسوند suffix به پایان می‌رسد یا خیر؛ در صورت درست بودن مقدار true و در غیر این صورت false بازمی‌گرداند.

1

maketrans()

یک جدول ترجمه/نگاشت بازمی‌گرداند تا در تابع translate استفاده شود.

2

translate(table, deletechars="")

رشته را طبق جدول ترجمه str(256 کاراکتر) ترجمه می‌کند و کاراکترهای موجود در رشته del را حذف می‌نماید.